Arkadii Liubchenko - odyn iz naivyznachnishykh predstavnykiv «slavnoi kohorty «m'iatezhnykh heniiv» 20-kh rokiv na choli z Mykoloiu Khvylovym», tvorchist yakoho pislia dovhoho y nezasluzhenoho zabuttia nareshti povernuto do ukrainskoi literatury. Pysmennyk nevycherpnoi optymistychnoi viry u krashche maibutnie svoho narodu, vin stav chy ne naiposlidovnishym predstavnykom revoliutsiinoi romantyky, abo romantyky vitaizmu, pidkhopyvshy y rozvynuvshy vsi naivahomishi idei Mykoly Khvylovoho. I yakshcho v ostannoho do polum'ianoi viry v zahirnu komunu raz po raz prymishuietsia nevtishne usvidomlennia nepodolanosti svitovoho mishchanstva, yake zdatne pronyknuty y u sviataia sviatykh, to v Arkadiia Liubchenka mazhorne zvuchannia yoho naikrashchoho tvoru «Vertep» ne zatemniuietsia zhodnoiu khmarynkoiu sumnivu, tak, nachebto suspilnykh protyrich, pro yaki z hirkotoiu pyshe yoho starshyi tovarysh, vzhe y nemaie, i vzhe zapanuvala era svitloho komunistychnoho pryideshnoho. Spravdi bo, Arkadii Liubchenko - romantyk zhyttiestverdnoho, vitaistychnoho mystetstva, yakomu, na zhal, ne sudylosia roztsvisty na povnu sylu.
