Utwór dramatyczny nale cy do cyklu dramatów "Dziady". Powstawä w latach 1820-1821 w Kownie. Ze wzgl du na miejsce powstania niekiedy okre lany mianem "Dziadów wile sko-kowie skich". Akcja utworu toczy si w Dzie Zaduszny. Noc , w kaplicy zebräa si grupa ludzi z pobliskiej wioski. Trwa ludowy obrz d Dziadów, któremu przewodniczy Gu larz. Zebrani wzywaj kolejno dusze czy cowe. Na ich wezwanie przybywaj trzy rodzaje duchów: lekkie, ci kie i po rednie. Wie niacy staraj si - w miar swoich mo liwo ci - ul y cierpieniu pojawiaj cych si duchów. Gdy obrz d dobiega ko ca, nieoczekiwanie zjawia si jednak kolejny duch, który nie reaguje na wezwania i przekle stwa Gu larza i reszty. . . Druga cz "Dziadów" to utwór o charakterze moralnym. Reprezentowana tu moralno wynika z ludowych przekonä o winie i karze. Okre lona kategoria grzechów poci ga za sob rodzaj kary. Cierpi cym duszom nale y pomóc w osi gni ciu zbawienia. Jest to wynikiem wierze prostych ludzi w mo liwo kontaktów ze wiatem nadprzyrodzonym. Wiar t w czyli do swego programu romantycy.