Platon, hic kusku yok ki dü sü nce tarihinin en ö nemli ve etkili filozoflarindan biridir. Felsefenin kurumsallasmasina ve felsefede yazili gelenegin olusmasina katkida bulunmus, iki dü nyali metafizigiyle bü tü n bir Ortacag dü sü ncesini belirleyecek olan idealist felsefe geleneginin baslaticisi olmustur. Hiristiyan Ortacag felsefesine ve islam dü sü ncesine etkisi bakimindan da ayrica ö nem tasiyan Platon, dü sü nce tarihi boyunca tartisilan tü m problemleri yü zlerce yil ö ncesinden ele almis ve ilk bü yü k felsefi sistemi insa etmistir. Herhangi bir konuda malumat kirintisi olarak niteleyebilecegimiz dü zeyde dahi bilgi vermeyen, sadece moral erdemler sö z konusu oldugunda, insanlarla tartisip onlara bilgisizliklerini gö steren Sokratesi resmeden ve negatif bir bicimde sonuclanan diyaloglardan sonra; Platon ilk kez Menonda, pozitif bir ö greti ö ne sü rer. Bu da, a priori olmak anlaminda bilginin, ruhta ö rtü k olarak bulunan kavram, dü sü nce, ilke ve hatta bilgilerin hatirlanmasindan baska hicbir sey olmadigini ö ne sü ren, meshur animsama kuramidir. Diyalogu daha ö nce okumamis, onunla en kü cü k bir tanisikligi olmayan biri dahi, Hani su, Sokratesin hic matematik bilmeyen bir kö leye bir geometri problemini cö zdü rdü gü diyalog denildiginde Menona gö nderme yapildigini anlar. Pek cok Sokratesci diyalogda oldugu gibi, erdemin ne oldugu, ö gretilebilir olup olmadigi konusuyla baslayan Menon, hem Platonun yaraticilik acisindan en verimli oldugu orta dö nem diyaloglarindan birisidir, hem de Platonun rasyonalizminin, ö te-dü nyaci idealizminin en parlak kanitlarindan birisi kabul edilir.