Ilk kitabimdan sonra aldigim geri dö nü slerin ardindan, yazmanin bana ve ulasabildigim insanlara ne kadar iyi geldigini gö rdü m ve sevdim bu isi.
Ve devam ettim Aklima ne geldiyse kisa kisa siraladim; aldigim dersler, gittigim kurslar, yaptigim seyahatler, konustugum insanlar, tanistigim yeni fikirler hep bana ö nder oldu, kapilar acti ve yol gö sterdi yasadiklarim. Hicbir seyden cekmedim kendimden cektigim kadar; safligim, naifce inandiklarim, cok cabuk kanan cocuk ruhum, kolayca kirilabilen minik kalbim beni olgunlastirdi, bü yü ttü ; beni simdiki ben yapti.
Basima gelen her serri hayirdan saymayi, tevekkü l etmeyi, dü sü nce gü cü nü n nelere kadir oldugunu, akisa birakmayi, affetmeyi ve yas almanin sahaneliklerini ö grendim.
Dü stü m, kalktim ve hayati her asamasinda hep cok sevdim.
Erkegi toklukta, kadini yoklukta, evladi yaslilikta, kardesi mirasta, arkadasini yolculukta, dostunu zor durumda tanirsin; demis atalarimiz. Sü kü r, hepsini tanidim.
Hem kendim hem de sizin icin yazdim. Omuzlarinizdan bir parca olsun yü k alabilmek, en dipteyken bile yü kselebileceginize inandirmak, kaybolmus hissedenlere pusula olmak ve tü m samimiyetimle, her seyin cok daha gü zel oldugu bir dü nyaya dair icinizi umutla doldurabilmek icin yazdim.
Umarim keyifle okursunuz; umarim kelimelerin gü cü sayesinde, ayni frekansta sevgiyle bulusuruz.
Ü mit Orman