Bior c pod uwag p kni cia powstä e w XX wieku w dziedzinie sztuk wizualnych, celem niniejszej pracy jest zbadanie, w jaki sposó b przeformu owanie koncepcji dzie a sztuki i jego miejsca ekspozycji doprowadzi o do tego, e obiekty i widzowie uzyskali autonomi aktoró w na scenie, przeciwstawiaj c si w ten sposó b bezruchowi i kontemplacji widza przed dzie em sztuki oraz problematyzuj c specyfik i sposoby dwó ch j zykó w artystycznych b d cych przedmiotem zainteresowania tej pracy: sztuk wizualnych i sztuk performatywnych. Badanie to bada ukryte elementy [teatralno ci], koncepcji wywodz cej si ze sceny teatralnej, w tej nowej sztuce, któ ra jest prezentowana, a tak e w codziennych reprezentacjach spo ecznych. A raczej dramaturgia ciszy, któ ra stä a si silna poza scen i jest skonfigurowana w nowej relacji mi dzy obserwatorem a obserwowan rzecz , ods aniaj c nowe przestrzenie reprezentacji. D c do rozpoznania teatralno ci w nie-teatrze, studium ma na celu nakre lenie analogii mi dzy propozycjami Mistrza Ignoranta Jacquesa Ranciè re'a a now relacj ustanowion mi dzy widzem a teatralno ci .
