Roedd Fyodor Mikhailovich Dostoevsky (1821-1881) yn nofelydd, newyddiadurwr a meddyliwr o Rwsia, ac fe'i hystyrir yn un o lenorion mwyaf dylanwadol llenyddiaeth y byd. Ganwyd ef ym Moscow, a daeth yn enwog am ei allu eithriadol i dreiddio i ddyfnderoedd y meddwl dynol ac archwilio cwestiynau sylfaenol am euogrwydd, rhyddid, ffydd, dioddefaint ac achubiaeth. Yn 1849, cafodd ei arestio am ei gysylltiad â Chylch Petrashevsky, gr p o ddeallusion a oedd yn trafod syniadau cymdeithasol a gwleidyddol radicalaidd. Dedfrydwyd ef i farwolaeth, ond yn ystod dienyddiad ffug, cyhoeddwyd ar y funud olaf fod ei ddedfryd wedi'i chymudo. Fe'i hanfonwyd wedyn i Siberia, lle treuliodd bedair blynedd yn cyflawni llafur cosb, cyn cael ei orfodi i wasanaethu yn y fyddin. Cafodd y profiadau hyn ddylanwad dwfn ar ei fywyd, ei gredoau a'i waith llenyddol. Yn ei nofelau, portreadodd gymeriadau a oedd yn wynebu gwrthdaro moesol ac argyfyngau ysbrydol, gan ddatgelu'r tensiwn rhwng rheswm a chydwybod, balchder a gostyngeiddrwydd, anobaith a gobaith. Mae ei weithiau'n parhau i ddylanwadu ar lenyddiaeth, athroniaeth a seicoleg, ac mae eu treiddgarwch i'r cyflwr dynol mor berthnasol heddiw ag erioed.