Postä fikcyjna Hod¿a Nasreddin jest znana jako niesforny ¿obuz w znacznej cz¿¿ci obszaru euroazjatyckiego. Jego anegdoty, przekazywane od wieków w regionach o islamskim charakterze, w humorystyczny sposób przekazuj¿ mi¿dzy innymi ludow¿ m¿dro¿¿ i krytyk¿ spo¿eczn¿. Humor ma jednocze¿nie fundamentalne znaczenie dla sufizmu, który jako jeden z najwäniejszych nurtów mistycznych islamu wywiera ogromny wp¿yw na spo¿eczno¿¿ religijn¿. W ko¿cu humor okazä si¿ u¿ytecznym narz¿dziem do krytycznego kwestionowania ortodoksyjnych nurtów religijnych. W jakim stopniu sam "Till Eulenspiegel Orientu" wywar¿ wp¿yw na sufizm, a tym samym na wspólnot¿ wyznaniow¿, dotychczas rzadko by¿o przedmiotem badä. Tymczasem anegdoty o Hod¿y Nasreddinie od zawsze wykorzystywano do szerzenia nauk sufickich. W niniejszej pracy badana jest zatem szczególna interakcja mi¿dzy Nasreddinem a sufimi, aby ostatecznie wydoby¿ z anegdot o anatolskim b¿aznie drugi, mistyczny poziom.
