Czytaj¿c prac¿ Kamela Daouda, Robinson Crusoe Daniela Defoe staje si¿ g¿ównym punktem odniesienia dla zrozumienia samotno¿ci, wygnania i przetrwania. Poza warto¿ci¿ narracyjn¿, ten klasyk literatury angielskiej stworzy¿ koncepcj¿ robinsonady, która przecina dziedziny literackie, socjologiczne i kulturowe. W niniejszym studium koncepcja robinsonady zostäa wykorzystana jako narz¿dzie analityczne do zbadania mechanizmów literackiego uznania Kamela Daouda i procesów, dzi¿ki którym jego twórczo¿¿ zostäa w¿¿czona do francuskiego kr¿gu literackiego i intelektualnego, a szerzej, do globalnego uk¿adu odniesienia. Oferuje równie¿ pryzmat, przez który mo¿na zbadä sposób, w jaki autor angäuje si¿ w klasyczne dziedzictwo, wymy¿laj¿c je na nowo i obalaj¿c, jednocze¿nie zapewniaj¿c o swojej wyj¿tkowo¿ci. Dzi¿ki takiemu podej¿ciu pokäemy, w jaki sposób autor dialoguje z klasycznym dziedzictwem, odkrywa je na nowo i obala, jednocze¿nie podkre¿laj¿c swoj¿ auktorialn¿ pozycj¿ we francuskiej i zachodniej panoramie literackiej.
