Clara icin dünya giderek daralan bir alana dönüsüyor bu ev, bu cürüyen duvarlar, en üstteki o kapali alanin verdigi daracik nefes. Disarisi tehditkar ve belirsizken, gerceklik ile hayal arasindaki cizgi siliniyor; iceride ise korkular ve icgüdüler güc kazaniyor. Bir zamanlar umudun kücük bir kivilcimi olan bebegi Florun gelisiyle birlikte, Claranin zihni daha da ice kapaniyor; komsularla iliskiler güven yerine paranoyaya kayiyor ve evin taslari gibi her sey yavas yavas cökmeye basliyor.
Bu kisa ama yogun roman, sinirlari daraltilmis bir dünyada insanin özgürlük, korku, siddet ve kayip duygusuyla verdigi amansiz mücadeleyi soluk soluga yasatiyor. Fernanda Tras, Cati Katinda yalin ama tavizsiz diliyle okuru Claranin tedirgin adimlarini izlemeye mecbur birakiyor S sanki biz de o evin icine hapsolmus gibiyiz.