Tayyar, salonun bir kösesinde Hz. Caferin heybetinden etkilenmis bir sekilde
izliyordu. Züneferin kalbi ise küt küt atiyordu; rahiplerin bu kücük ayrintiyi büyük bir
krize dönüstürmeye calistigini görüyordu.
Necasi, Cafere dönerek sordu
Neden önümde egilmediniz Bu bir saygisizlik midir, yoksa inancinizin bir geregi
mi
Cafer bin Ebu Talib, bir adim öne cikti. Sesi sarayin tavaninda yankilandi
Ey Hükümdar Bizler sadece bir olan Allahin huzurunda egiliriz. Raslümüz bize
insana secde etmeyi yasaklamistir. Size olan saygimiz kalbimizdedir, lakin alnimiz
sadece Yaradana aittir.
Bu cevap, salonda buz gibi bir hava estirdi. Gregorius öfkeyle homurdanirken, Kesis
Barnaba hafifce gülümsedi.