Sosyalist hareketin yükselisi denince öncelikle 68 kusagi anilir ve hatirlanir. Toplumsal olarak daha genis bir etki uyandirmis, siyasal hareketliligi daha da görünür kilmis 78liler daha az önemli bir etkileri olmus gibi sayilir. Oysa bütün yanlislari ve acilariyla beraber 78lilerde büyük bir adanmislik, müdahale etme arzusu ve yapabilirlik tecrübesi vardi; 68 hareketinin devamcilari olarak girdikleri bu yolda, ayri bir hikaye yaratmaya calismislardi. Devrimciler, bu hikayenin ayrintilarina egilerek kusagin kolektif bir biyografisini olusturmayi deniyor.
1974-1980 döneminin devrimcileri, yerlesmis adiyla 78liler nasil solcu oldular Nasil okudular, ögrendiler, örgütlendiler, kendilerini nasil adadilar Aileleriyle, halkla, birbirleriyle, kadinlikla-erkeklikle, siddetle, ölümle nasil iliski kurdular Neye inandilar, neyi göze aldilar, nerede yanildilar Ve 12 Eylül, bütün bunlari nasil mühürledi
Tanil Bora, 1974-1980 arasinda devrimci örgütlerde yer almis, o örgütleri hayatlari saymis kusagin mensuplarinin anilarindan, nehir söylesilerinden ve biyografilerinden hareketle, onlarin kendi sözlerini, özgün söyleyislerini bir araya getirerek kendilerine tuttuklari aynadaki ortak suretin izini sürüyor. Neyi nasil gördüklerini, nasil tasavvur ettiklerini, karsilarinda beliren somut neticeleri, akillarindan ve gönüllerinden gecenleri onlarin hatirladiklari bicimiyle aktariyor, anilari birbiriyle diyaloga sokuyor... Hafizanin, hatirlamanin imkanlari kadar kisitlarini da hesaba katan bir kusak biyografisi
Cizilmeye calisilan biyografik portre kesinlikle bir ideal tipin degil, kesinlikle bir ortalamanin degil; degisik mesrepleriyle, yönelimleriyle, tarzlariyla, olanca cogulluguyla devrimcilerin portresidir.
- Tanil Bora