Chciala tylko stanac w obronie siostry. Nie zamierzala zakladac sie o tysiac gwinei.
Charlotte Bell zna sie na koniach o wiele lepiej niz na salach balowych. Kiedy wiec szyderczy lord kieruje monokl na jej niewidoma siostre blizniaczke, Charlotte odpowiada w jedynym jezyku, któremu ufa: kazdy ogierek po niewidomym ogierze z Belle Haven pokona najlepszego konia z jego stajni. Wtedy dawny wróg jej rodziny stawia ja w sytuacji bez wyjscia: albo postawi tysiac gwinei, których nie ma, albo wycofa sie i pozwoli, by caly Londyn smial sie z Bellów.
Nikt w sali nie chce jej poprzec. Wtedy odzywa sie irlandzki glos: "A zatem tysiac gwinei".
Lorcan, lord Kilmarron, jest katolickim parem, którego Londyn ledwie toleruje, a ten tysiac mial pójsc na jego przeciekajacy dach. Teraz stawki przechowuje ksiaze Yorku, wyscig odbedzie sie w Ascot, a Lorcan musi wytrenowac zrebaka, którego nigdy nie widzial.
Ojciec zabronil Charlotte zblizac sie do konia. Charlotte nigdy nie byla dobra w robieniu tego, co jej kaza. Swit zastaje ja na wzgórzach Epsom Downs, w spodniach chlopca stajennego, gdy robi, co w jej mocy, by przekonac upartego irlandzkiego lorda do swoich racji.
Jednak jej wróg woli oszukiwac, niz przegrac, plotka potrafi zrujnowac panne szybciej niz zaklad, a Lorcan odplywa do Irlandii, gdy tylko wyscig dobiegnie konca. On postawil swój dach na jej konia.
Charlotte bardzo sie obawia, ze sama postawila na niego serce.